KUMRULAR
KUMRULAR
İki kumru yakınıma konmuştu
Sanmam ki onlar sade iki kuştu Damarımda akan kanım donmuştu
İlettiler bana ilahi muştu
Önce bana korkaraktan baktılar
Gagaları bir birine taktılar
Kendilerini aşka bıraktılar
İçimde küllenen aşkı yaktılar
Bir usulen kavga sonu barıştı
Kanat ve ayaklar işe karıştı
Sanki dişi ile erkek yarıştı
Zevkle öpüştü koklaştı sarıştı
Onlar birlikte ben aşka kandım
Mevlana gibi ”Hamdım Piştim Yandım”
Allah’ım İnsanlığımdan utandım
Güya onlar kuş ben insandım
Ben onlara onlar bana alıştı
Karşılıksız bir veriş alıştı
Yaradılışın sırrına dalıştı
İkisi de son gayretle çalıştı
Bu işe şaşırdım kaldım ben kendim
Gerçek Aşkı iki kuştan öğrendim
Şimdi bütün egolarımı yendim
Teslim oldum, boyun eğdim,tükendim
Yaşar KANŞIRAY
Henüz yorum yapılmamış.